Biskupi Ordynariusze

Maciej Majerczak urodził się 23 lutego 1800 r. w Ofali na Spiszu. Wykształcenie gimnazjalne odebrał w Preszowie. W latach 1818-1820 studiował w seminarium duchownym w Kielcach, a od 1820 roku na wydziale teologicznym Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1823 w Warszawie otrzymał święcenia kapłańskie, następnie pełnił funkcję profesora, a od 1842 roku rektora kieleckiego seminarium duchownego. Jako rektor zreformował studia seminaryjne, przedłużając je do 5 lat oraz uporządkował bibliotekę seminaryjną, wzbogacając jej zbiory.
Od 1824 roku był proboszczem w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Stopnicy. W styczniu 1848 został mianowany prałatem i dziekanem kapituły kieleckiej. Od maja 1848 z polecenia bpa krakowskiego L. Łętowskiego był administratorem części diecezji krakowskiej pozostającej w Królestwie Polskim, a od 1849 z nominacji nuncjusza wiedeńskiego był administratorem apostolskim tego obszaru. We wrześniu 1862 został mianowany biskupem pomocniczym. Sakrę przyjął w grudniu tego roku. Tym samym z urzędu wszedł jako członek do Rady Stanu Królestwa Polskiego.
Pełniąc obowiązki administratora diecezji, stał się organizatorem życia kościelnego na Kielecczyźnie, która od 1818 (od śmierci bpa W.J. Górskiego) pozostawała bez opieki biskupiej. Usprawnił miejscową administrację kościelną, nakazał prowadzenie w kościołach systematycznej katechizacji dzieci i dorosłych, zobowiązywał duszpasterzy do zakładania szkół elementarnych w parafiach oraz szerzenia oświaty. Z jego fundacji powstała w Kielcach, istniejąca do czasów współczesnych, ochronka dla sierot. W latach 1861-62 w memoriałach kierowanych do władz carskich protestował przeciwko represjom, jakie stosowano wobec uczestników manifestacji religijno-patriotycznych. Po wybuchu powstania styczniowego 1863 utrzymywał osobiste kontakty z powstańcami przebywającymi w Górach Świętokrzyskich. W końcowym etapie powstania, gdy władze carskie zażądały, pod groźbą kary śmierci, złożenia broni, biskup, pragnąc uchronić swoich wiernych przed represjami, ogłosił dwa listy pasterskie, w których nakłaniał do zaprzestania walki. Mając duży wpływ na władze rosyjskie łagodził wyroki na powstańcach i upominał się o wydawanie zwłok powstańców rodzinom. Informował Stolicę Apostolską o prześladowaniach Kościoła w Królestwie Polskim. Stanowczo sprzeciwił się zamianie kościoła św. Wojciecha w cerkiew.
Zmarł 25 września1870 w Kielcach i został pochowany w krypcie bazyliki katedralnej.

Diabeł, kiedy zamierza kogoś zwieść, wcześniej próbuje jego naturę i stamtąd się podłącza, skąd wybadał skłonność człowieka do grzeszenia.

św. Izydor z Sewilli

Bazylika katedralna

Poznaj obecne i historyczne fakty

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej

Blisko 500 lat tradycji

Historia obrazu

Patronka Miasta

Kult Matki Bożej

Prośby i podziękowania


Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
158 0.18277192115784